|
|
|
|
|
|
|
بی داد زمان Lyrics |
به رهی ديدم برگ خزان پژمرده ز بيداد زمان كز شاخه جدا بود چو ز گلشن رو كرده نهان در رهگذرش باد خزان چون پيك بلا بود
ای برگِ ستمديدهء پاييزی آخر تو زگلشن ز چه بگريزی روزی تو هماغوش گلی بودی دلداده و مدهوش گلی بودی
ای عاشق ِ شيدا دلدادهء رسوا گويمت چرا فسرده ام در گل نه صفايی باشد نه وفايی جز ستم زِ وی نبرده ام خار غمش در دل بنشاندم در ره او من جان بفشاندم تا شد نو گلِ گلشن و زيب چمن رفت آن گل من از دست با خار و خسی پيوست من ماندم و صد خار ستم وين پيكر بی جان ای تازه گلِ گلشن پژمرده شوی چون من هر برگ تو افتد به رهی پژمرده و لرزان به رهی ديدم برگ خزان پژمرده ز بيداد زمان كز شاخه جدا شد چو ز گلشن رو كرده نهان در رهگذرش باد خزان چون پيك بلا بود
| |
فرستنده متن : منیژه
|
|
|
|
|
| سایت مرتبط مرضيه |
| -> مرضیه دات کام
|
| ایران ترانه با سایت های فوق ارتباطی ندارد. |

IranSong on Facebook

IranSong on Twitter
|